Gölden Çıkan Kasa

Gölden oltamı çekerken bir balık yerine paslanmış bir kasa çıktı. O gün sabahın serinliğinde, kimseler yokken gölün kenarındaydım. Sadece suyun hafif hışırtısı, oltamın ipe takılı bekleyişi ve içimde durmak bilmeyen o huzursuz merak vardı. Ruhum, gündelik hayatın bulanıklığından kaçıp suyun dinginliğine sığınmak istiyordu. Çekiş anı geldiğinde beklediğimden ağır bir direnç hissettim. Başta sert bir kaya sandım. Sonra suyun arasından, yılların pasını içinde saklayan, metal bir kutu belirdi. Üzerinde yosun, kenarlarında çatlaklar. Kilidi çürümüş, kapağı tutunmuş öylece. Kasayı kıyıya sürükledim. Ellerinize değen ilk hissiyat öfkeliydi ve merakla karışık. Parmaklarım paslı metalin izlerini taşıyordu. Kasanın kapağını araladığımda içimden bir şey çöktü ve aynı anda bir tür tatmin geldi. İçinde, sararmış fotoğraflar, kimlik kartları, bir mektup parçaları ve yıllara yenik düşmüş küçük eşyalar vardı. Fotoğraflara baktım. Tanıdık yüzler, eski giysiler, kasabamızdan yıllar önce çekilmiş kareler. Bir fotoğrafta, genç bir kadın duruyordu; yüzünde bugün bile her köşe bakkalının konuştuğu o kayboluşun gölgesini taşıyan ifade vardı. Kimlik kartlarında adlar, adresler vardı ve hepsi yıllar önce izini kaybettirdiğimiz kişilere aitti. Kasabamızda otuz yıldır çözülmemiş bir kayboluş vakası vardı ve şimdi elimde onun ilk doğru ipuçları duruyordu. O an anladım ki bu tesadüf değildi. Göl, sakladığı bir sırrı bize geri veriyordu. Kasayı suya kim atmıştı, neden gömülmemişti, yıllarca kimler aramış ve neden kimse bulamamıştı, kimlerin suskunluğu koruduğu bu ilmek nasıl çözülecekti. Kasabada ağızdan ağıza dolaşacak haberler, eski defterlerin tozunu kaldıracak araştırmalar, unutulmuş kişilerin tekrar hatırlanması gerekecekti. Ben ise ilk adımı atmıştım. Elimdeki fotoğraflar birer anahtardı ve her anahtar yeni kapıları aralayacaktı. Ama kasanın en altına saklanmış bir not vardı. Kelimeler kısa, ama yükü ağırdı. Not, yıllardır sessiz kalmış bir gerçeği fısıldıyordu ve beni, bildiğim her şeyi yeniden düşünmeye zorlayacak kadar tehlikeli bir yola çağırıyordu. O geceden sonra kasabada hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Her kapı aralanırken, her yüz yeniden gözden geçirildiğinde bir soru belirdi ama cevaplar kapalı kaldı. Ben ise notu cebime koydum ve derin bir nefes aldım. Ertesi sabah, ilk adımı atacaktım ve bildiğim bir şeyi geri getirecektim.