On İki Yıl Sonra Gelen E-posta: Gönderenin Adı Her Şeyi Değiştirdi

Yıllardır boş bıraktığım eski e-posta kutumu açtığımda ekranda beliren tek satır beni sersemletti. Gönderenin adı, beni on iki yıl öncesine fırlattı. Kendi ellerimle defin törenini düzenlediğim o isim. Bu bir şaka gibi geldi önce. Sanki zamanı geriye çeviren bir mesaj, sanki mezar taşının üstüne düşen bir mektup. Ama mesajın konusu soğuk ve kısa yazılmıştı. Sade bir satır: “Bunu bulduğunda bilmen gerekenler var.” İçimde bir yerde bir şey koptu. O kişinin yokluğuna alışmıştım. Acı, öfke, suçluluk ve unutma çabaları yıllar içinde birbirine karışmıştı. Hayatımı yeniden kurduğumu sanıyordum. Şimdi o satır, o basit cümle bütün dengeleri sarstı. Neyi bekleyeceğimi bilmiyordum ama beklemenin kendisi bile beni hipnotize etti. Mesajın ekinde bir fotoğraf vardı. Fotoğraf siyah beyaz, eski bir sokak, gölgeler uzun. Fotoğrafın arkasına el yazısıyla birkaç kelime karalanmıştı. Harfler silik ama okunuyordu: “Burası başladığımız yer.” O an her şey yeniden canlandı. İlk karşılaşmamız, kaçışlarımız, sözlerimiz. O anlar birer film şeridi gibi gözümün önünden geçti. İçimde hem suçun hem merakın alevi büyüdü. Kurduğum yaşamın güven duvarları çatladı. Eskiden sakladığım sandıklar, bilinmezliklere ittiğim kimlikler bir bir belirdi. Mesaj bana bir kapı açıyordu ama arkasında ne olduğunu kimse bilmiyordu. Hemen harekete geçmek istedim. Çünkü bu işin içinde kendi geçmişim vardı. Çünkü o isim artık sadece bir mezar taşı değildi. Ve son satır, en sona saklanmış cümle, tüylerimi diken diken etti: “Her şeyi açıklayacağım ama önce gelmen gerekiyor.” Orada durup uzun uzun düşündüm. Gitmeli miydim yoksa bu mesajı bir hayaletin oyununa mı yorup kapatmalıydım. Ama içimde bir yerde, yıllardır susan bir ses şimdi fısıldıyordu. Git, demiyordu sadece. Bul, diyordu. Benden sonra neler olduğunu anlatacağım ama önce bilmeni istediğim bir şey var. Bu hikaye sadece şaşırtmak için yazılmadı. İşin içinde kalanlar, saklanan gerçekler ve kapatılmamış yaralar var. Sonunda ne bulduğumu söylemeyeceğim çünkü asıl merak, şu anda başlıyor.