Yazlıkta Geceyi Dinleyen Ses
Dram

Yazlıkta Geceyi Dinleyen Ses

Televizyon yarışmasını kazandığım o yazlık ev, ilk bakışta hayalimdeki sığınağıydı. Uzun bir yarışma dönemi sonrası anahtarı elime aldığımda tüm yorgunluğum silinmişti. Deniz kokusu, ahşap döşemelerin çıtırtısı, güneşin pencere pervazına vurduğu o sıcak ışık—hepsi yeni bir başlangıç vaat ediyordu. Komşular akşamüstü kapımı çaldıklarında bana önce güleryüzle yaklaştılar. Sonra sesleri değişti. “Bahçeye gece çıkma.” Söyleyişlerinde bir ağırlık vardı. Bir tür tarih, bir tür kanıksanmış korku. Çok ısrar etmediler ama gözlerindeki ciddiyeti saklayamadılar. Ben ise kural tanımayanlardanım. Kendi hayallerimi kendi kurallarımla test etmek istedim. İlk haftalar her şey eksiksizdi. Komşuların bakışıysa bir merak unsuru olarak göğsümde bir yer edindi. İlk uyarıyı dinlememek küçük bir meydan okumaydı. İkinci gece bahçeye çıktığımda ay ışığı toprağı gümüşe boyuyordu. Gecenin sessizliği içimi huzurla doldurdu. Tam o anda topraktan gelen düşük, ritmik bir ses duydum. İlk anda rüzgâr sandım. Sonra ses arttı. Bu ses insan yapımı değildi. Birinin nefesini tutar gibi, sanki bir şey derinlerden konuşuyordu. Bir komşumun yüzündeki ifadeyi hatırladım. “Asla geceleri çıkma.” demişti. Girmemem gereken o yere kazara ayak bastım. Toprak gevşedi, bir kapak gibi açıldı ve altından insan ellerinin bıraktığı izler, yılların tozu, kayıp belgeler ve gömülü sırlar çıktı. Polisi aradım. Onlar bile şaşkınlıktan sözcükleri toparlayamadı. Çünkü toprak, sadece eski bir bodrumu değil, kasabanın yıllardır sakladığı bir gerçeği fışkırtıyordu. O gece eve döndüğümde bildiğim her şey değişmişti. Komşuların sessizliği artık bir suç ortağı gibi değildi. Onların suskunluğunun ardındaki nedenler gün yüzüne çıkıyordu. Ama asıl sürpriz sona saklanmıştı. Topraktan çıkan sadece eşyalar değildi. Bir mektup, yıpranmış bir pasaport ve kapkara bir isim listesi vardı. Gerçek ortaya çıkıyordu ama sonucunun ne olacağını kimse bilmiyordu. Gözlerim hâlâ bahçeye takılıyken, toprağın derinliklerinden tekrar başka bir ses yükseldi ve gecenin karanlığı başka bir sırla titredi—hepsi henüz başlamıştı.

Yazlıkta Geceyi Dinleyen Ses
Okumaya Başla